کریستالهای یخ قطبی
درمناطق قطبی به علت تماس آبهای سطحی با هوای سرد ابتدا سطح آب یخ می بندد و چون چگالی یخ کمتر از آب است در نتیجه آب یخ بسته در سطح باقی می ماند و پایین نمی رود .از طرفی یخ نارسانا است و مانع انتقال گرمای آب های عمق به سطح و یخ بستن آن می شود با وجود این به دلیل برودت شدید آب های عمق نیز کم کم به نقطه انجماد خود نزدیک می شوند.البته آب های قطبی از آنجا که تبخیر کمی دارند غلظت نمک پایین تری دارند در نتیجه نقطه انجماد آنان به صفر نزدیکتر از آب های شور است ولی با وجود رسدن آب به نقطه انجماد باز هم منجمد نمی شود زیرا آب های تمیز قطبی عاملی محیطی برای تحریک و شروع انجماد لازم است – چنانچه در آب های کثیف ذرات گرد و غبار نقش تحریک آغازین انجماد را بر عهده دارند- .

در قطب عامل تحریک اجسام و مواد و حتی بدن جانداران کف دریا و اقیانوس ها می باشد و بدین ترتیب بر روی این اشیاء و جانداران کریستال های یخ ستاره ای شکل که در خشش خاصی دارند تشکیل می شوند که با رها شدن از کف بدلیل چگالی کمتر از آب به سوی سطح آب حرکت می کنند و کریستالهای یخ قطبی شناور پدید می آید.